Vers Libre kaarshouders. Te koop via Studio Yra.
I’m a sucker for these things!
Iedereen zou zo ’s morgens voor de spiegel moeten staan! Have a nice day! (via Twitter)
foto: ByLaauraa
Hoe mijn volgende weken eruit zien? Voornamelijk naar de lessen gaan, studeren, eten en slapen. Op 1 juni heb ik m’n eerste examen en hoewel ik mooi een leerschema had opgesteld, heb ik me deze keer enorm vergist als het gaat om aantal studie-uren. Bad bad me.
Resultaat? Overdosis stress, hartkloppingen en volgens mij heb ik gisteren m’n eerste hyperventilatie-aanval gehad in lange tijd. Om dan tussendoor ook nog eens naar de les te moeten (een blokperiode kennen ze op m’n school niet), het huishouden te doen en happy rond te lopen… Wel ja, laat me zeggen dat het 1 van de moeilijkste periodes in lange tijd is.
Wat ik best raar vind is het volgende: nu heb ik al 9-tal examenperiodes meegemaakt in het hoger onderwijs (waarvan sommige maar een weekje duurden, maar stress is stress), maar deze keer *voel* ik het echt. Van hartkloppingen had ik voordien nooit echt last, en hyperventileren, yeah, laat me zeggen dat school nog nooit een aanval heeft kunnen uitlokken :) Vroeger was het gewoon een gevoel van: we zien wel. Deze keer blijkbaar niet!
Ik gok dat ik er nu zoveel last van heb omdat ik dit diploma écht wil hebben. Het is niet zomaar een papiertje meer, het is iets waarvoor ik superhard wil werken en waar ik dan ook écht goed in wil zijn. En ik weet gewoon dat ik het kan, ik moet enkel m’n docenten kunnen overtuigen.
Ach ja. Uiteindelijk komt alles goed. Ik doe m’n best om niet in augustus te moeten terugkeren (het zou m’n eerste keer zijn dat ik een tweede zit zou hebben!) maar als het zo is, is het zo. Meer dan je best kan je niet doen. Ik doe wat ik kan, wanneer ik kan. Nu moet enkel m’n lijf nog beseffen dat het niet tilt moet slaan :)
Wat ik nu eigenlijk wil zeggen: het zal hier een beetje stiller zijn dan anders. Ik heb enkele postjes klaargezet, maar het zou best kunnen dat er een weekje niets nieuws op deze blog gaat verschijnen. Wie toch wil weten wat er in m’n hoofd omgaat: je kan me altijd toevoegen op Twitter, maar dan moet je wel tegen de stress-tweets kunnen :)
Ik heb echt geen idee hoe deze blog in m’n feedreader is terecht gekomen, wat ik wel weet is dat ik er nooit spijt van heb gekregen! Bij Lemon Lizzie vind je leuke posts met superfijne inspiratiefoto’s. Ik denk dat ik nog nooit een postje ben tegengekomen waar ik geen “oooeeehh” of “aaaaahh” van heb uitgestoten, en dat is natuurlijk superpositief!
Houd je schrap voor een stukje van Ellie’s wonderland. Expect the unexpected: dingen die me à bout de souffle achterlaten, inspireren of gewoon appy happy maken.
