(via S.)
Tot weerziens lieve msn en aim, ik heb er even genoeg van. Vanaf morgen ga ik voor een tijdje verdwijnen van die wereld. Te veel miserie, te veel woorden die verdraaid worden en te veel meelezers. Zoveel dat het zelfs even té veel pijn deed.
Ik had zo m’n eigen interpretatie om die communicatietools te gebruiken. Blijkbaar staat dat echt haaks op hoe anderen het gebruiken. Zo was alles bij mij ofwel superprivate, ofwel was het puur nutteloze zever dat uit m’n toetsenbord kwam. Nooit stilgestaan bij het feit hoe anderen alles konden interpreteren, omdat het er toch allemaal vrienden waren die weten hoe ik denk en doe. Too bad, mes in de rug maar we gaan verder.
De lieverds van adium hebben m’n gsm en private mail, anderen hebben m’n gewone mail en nog anderen zullen het via m’n blog moeten doen. Maar ik geniet ervan hoor, van blogmail, wees daar maar zeker van! Altijd een big smile als er via het invulformulier wat binnenkomt (dus diegene die m’n msn/aim nog niet hadden: je mag me ook altijd contacteren hoor, ik lees graag jullie verhaaltjes en feedback).
PS. Dit is niet voor eeuwig hoor. Voorlopig ga ik het een maandje proberen kalmpjes aandoen, alles op een rijtje zetten en uitzoeken of er een betere (maar toch makkelijke) manier bestaat om verre vrienden op de hoogte te houden van alles in m’n leven. Ondertussen kan ik me ook volledig focussen op m’n examens en dat ene secret project ;) Altijd mooi meegenomen haha!
